vrijdag 16 januari 2009

Ode aan Lodi Gardens

De tweede dag van mijn Indische avontuur begon Krikita – de stagebegeleidster van Jasmien en Annelies- die ons met haar bakske kwam ophalen om ons naar onze stageplaatsen te brengen. Dit was uiteraard eenmalig, de rest van onze werkdagen zullen we ons met de riksja moeten verplaatsen. Eerst gingen we naar Joining Hands, waar J en A uitleg kregen over wat hen volgende maanden te wachten staat. Allemaal erg interssant, ik denk dat de inhoud van deze stageplaats echt op hun lijf geschreven is. Meer informatie hierover vind je op annelies haar blog. In de namiddag zijn we doorgereden naar WomenPowerConnect, mijn stageplaats. Daar stond me een ontmoeting met Kanta Singh te wachten, mijn stagebegeleidster. Veel meer dan dat ik al wist ben ik in ons geprek niet teweten gekomen. Ze vertelde over de doelstellingen en streefdoelen van WPC, wat –voor de weinigen die het nog niet weten- vrouwenthema’s op de politieke agenda proberen plaatsen betekent, evenals het sensibiliseren van deze problematiek bij de lokale bevolking. Wat wel nieuw was voor mij, was Kanta zelf. Ik heb slechts enkele keren kort contact met haar gehad en het is toch een vrouw waar ik de volgende maanden nauw mee zal moeten samenwerken. Ze is rond de veertig, heel sterk, mooi, charismatisch en gedreven. Dit moet ook wel, gezien haar idealen in een mannenmaatschappij als India. De organisatie is heel erg professioneel en ze lijkt een heel hoog niveau na te streven. De vorige stagiairs bleken Harvard studenten te zijn, iets wat voor mij niet echt geruststellend nieuws was:-). Ik ga niet zeggen dat ik blaak van zelfvertrouwen om deze stage tot een goed einde te brengen, maar goed ik ben gekomen voor de uitdagingen en zal deze dan ook met open armen ontvangen. Over de inhoud van mijn stage weet ik eigenlijk nog steeds niet veel. Wat ik wel weet is dat ik maandag begin en dat ik meteen aan het werk zal worden gezet… humhum .

Gisteren ben ik er alleen op uitgetrokken om de Lodi gardens te zien, een oase van rust in het hartje van Delhi. On-ge-lofelijk. Ik kan amper beschrijven hoe dat park mij deed voelen. Het is hier in Delhi zo immens druk (iets wat je je nauwelijks kan voorstellen) en dat werd pas helemaal duidelijk wanneer ik mij liet vallen in het gras tussen de gigantische graftombes en historische monumenten. Ik heb nog nooit zo hard genoten van de stilte. Geen autotoeters, geen motoren, geen fietsbellen, geen gevaar.. enkel zingende vogels, de geur van de natuur en hier en daar een paar Indiërs die duidelijk voor dezelfde reden het gigantische park opzochten als ik. De sfeer was zo ongedwongen dat zelfs de koppeltjes de maatschappelijke regels lieten voor wat ze waren en affectie toonden tegenover elkaar, iets wat in de rest van de stad zeer ongebruikelijk is. Twee uur ben ik in dat gras blijven liggen en, hoewel ik de drukte nog steeds niet verstikkend vind, besefte ik op dat moment pas echt wat een chaotisch nest Delhi wel niet is.

Toen ik van de Lodi Gardens met de riksja naar onze guesthouse ging, was ik in het spitsuur beland. Ik was de rijstijl van mijn chauffeur, en van iedereen trouwens, nauwlettend in de gaten aan het houden en na een tijdje moest ik echt lachen. Het is heel komisch eigenlijk, hoe het verkeer er hieraan toegaat. Ooit hoop ik het op een goed moment eens te kunnen filmen, het is echt de moeite waard. Ook het getoeter is iets wat je non stop hoort. Ze toeteren werkelijk voor alles, als ze voorrang nemen (ze geven hier nooit voorrang, tenzij ze zichzelf in die mate hebben vastgereden dat bewegen onmogelijk is geworden), als ze je naderen, als ze je passeren of gewoon als ze er zin in hebben. Maar het is vreemd hoe snel dit went. De eerste dag liep ik hier als een kat op de straten. Vluchtig, achterdochtig en met ogen op mijn rug. Maar steeds meer word ik als Robby (mijn kat) die rustig blijft liggen als er een auto nadert, rustig opstaat als er wordt getoeterd, nog eens rondkijkt en aan zijn pootje likt en vervolgens op zijn gemak wegstapt. Ik bedoel maar.. het went:-)

Hoe is het daar? Met de examens, stages, werk, werk zoeken,...?

Tot gauw! XXX

Omdat ik wat sukkel met links toe te voegen: Blog annelies: http://anneliesachterna3.blogspot.com. Hier vind je ook wat foto's van haar, zo krijg je wat meer beeld.

3 opmerkingen:

  1. Onze indrukken hangen af van hoe jij het verwoord natuurlijk, en aangezien ik likkenbaardend (dit voorlopig nog letterlijk) je verhalen lees, wil dit zeggen dat ge goed bezig zijt e.
    Laat ze maar zien da KUL kan wedijveren met Harvard.
    keep up the writing...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heyhey maria!
    Bij deze ben ik dan eindelijk ook volger geworden! Ben al helemaal jaloers en kijk al uit naar je volgend verslagje! Geniet ervan!
    Xjes

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hey Marie,

    Heel mooi hoe jij dit allemaal kan beschrijven. Ik begin al wat jaloers te worden!

    BeantwoordenVerwijderen